Home

Na 1,5 week was het afgelopen vrijdag opnieuw tijd om afscheid te nemen van Agape. Omdat de chauffeur en manager van Agape 's ochtends al in Durban moesten zijn om kleding vanuit overseas op te halen, kon ik met hen meerijden. Dit betekende wel dat ik nog maar 1,5 uur met de kinderen had en sneller afscheid moest nemen dan gepland. Na toch weer een traantje en een paar stevige knuffels, vooral van de kinderen die ik nog kende, was het tijd om te gaan.

Na een bezoek aan 1 van de werven van de enorme haven van Durban, waar een lading kleding in een gammel bakkie werd geladen, en aan het Department of Social Welfare, werd ik afgezet bij Ushaka in Durban. Daar kon ik even lekker wat drinken en met een blik op zee de afgelopen 2 weken nog eens overdenken en me opmaken voor de laatste etappe.

Hier mijn eerste berichtje vanuit Waterfall, Zuid-Afrika, waar ik inmiddels alweer een week ben.

Vorige week een prima reis gehad en dankzij een uiterst vriendelijke medereiziger niet verdwaald op Johannesburg Airport.
Op dinsdag mijn eerste dag bij Agape. Ik had vooraf bedacht met zo min mogelijk verwachtingen erheen te gaan: mijn Agape- en Zuid-Afrika-tijd 4 jaar geleden was geweldig, en alles wat daar nu nog bij komt is alleen maar mooi meegenomen. Eigenlijk voelde het alweer vrij snel vertrouwd om hier te zijn en het is leuk om te merken dat ik de indrukken van mijn reis en het werken met de kinderen nu alweer anders verwerk dan 4 jaar geleden.

Bijna 4 jaar na mijn eerste bezoek aan Zuid-Afrika en Agape, ga ik terug! Na de eerste ontmoeting in 2006 heeft Afrika mijn hart gestolen! Vorig jaar heb ik een rondreis gemaakt door Namibie, Botswana en de westkant van Zuid-Afrika, maar was ik helaas niet in de gelegenheid om Agape te bezoeken.

Op dit moment ben ik in Zambia, waar mijn vader 18 maanden vrijwilligerswerk doet voor VSO. Aangezien Durban slechts op 3 uur vliegen van Lilongwe ligt (in totaal wel een hele dag reizen), leek het me heel leuk om terug te gaan naar Agape. Volgens mij is er veel veranderd, ik ben heel benieuwd!
Ik heb in totaal 2,5 week voor een bezoek aan Agape en aan een vriendin die 300 km boven Durban als dokter werkt. Ik ben heel blij dat ik van Be More voor zo'n relatief korte periode mag gaan.

Hallo allemaal,
Ondanks dat ik inmiddels al weer bijna 2 maanden terug ben uit Zuid-Afrika, hier toch nog even een laatste nieuws-bericht over Agape. Het was tot voor kort namelijk nog niet duidelijk waar het door vele vrijgevige familieleden, vrienden en teamgenoten voor Agape gedoneerde geld aan besteed zou worden.
Tijdens mijn verblijf in het vrijwilligershuis van Agape kwam Gunter met het idee om het geld te gebruiken voor wekelijkse zanglessen voor de kinderen. Aangezien ik (en ik denk wel alle vrijwilligers) zeer geroerd was door de zangkunsten van de Agape-kinderen, ik zag hoeveel plezier ze in zingen hadden en het leuk vond om het geld te besteden aan iets waar de kinderen ook op langere termijn profijt en plezier van zouden hebben, leek mij dat een prima idee.

Vanuit Nederland nog een laatste bericht over mijn laatste week in Zuid-Afrika en de terugreis. Mijn vorige bericht schreef ik in Knysna op weg naar Plettenberg Bay, dus ik begin even vanaf daar met mijn update.
In Plettenberg Bay zaten we in een heel mooi hotel met uitzicht op de baai. Tijdens een boottocht op zee hebben we wel 7 walvissen gezien en een heleboel dolfijnen en robben! Heel gaaf om op zo'n 30 meter afstand deze 40 meter lange reuzen te zien zwemmen! Daar had ik de "lichte" zeeziekte wel voor over...
Vanuit Plettenberg Bay zijn we via Tsitsikamma National Park met een wandeling met een flink stijgingspercentage op weg gegaan naar Addo Elephant Park, waar we gedanst hebben bij een tankstation (eindelijk weer wat meegekregen van "zwart" Afrika), olifant gereden hebben (is weer eens wat anders dan een paard kan ik je vertellen) en een game drive hebben gemaakt door het park.

Bij deze waarschijnlijk mijn laatste bericht op mijn weblog voordat ik weer in Nederland ben.
De afgelopen dagen hebben we wijn geproefd in Stellenbosch, overnacht in een hele mooie lodge in Swellendam met uitzicht op de bergen, in de bus gezeten richting Oudtshoorn, in het zwembad gelegen, een struisvogelfarm en grotten bezocht. Het was lekker weer: 1 dag zelfs 40 graden... Erg leuk allemaal: en voor de duidelijkheid, ik heb geen struisvogel gereden maar ze wel gevoerd. Er was slechts 1 iemand die het struisvogelrijden wilde proberen uit onze groep en die is vervolgens ook tot heldin van de groep uitgeroepen, dus dat zegt genoeg lijkt me....

Aangezien we morgen met Djoser richting Stellenbosch (wijnboerderij) en de struisvogelfarms vertrekken, nog een laatste berichtje uit Kaapstad.
Een korte impressie van het afgelopen weekend: veeeeel wind (1 dag alle Robbeneiland-trips gecanceld en 2 dagen Tafelberg dicht), maar wel zonnig, terrasjes, vaak naar het Seafront, geen appeltaart (helaas Mark), geen Robbeneiland (uiteindelijk ticket kunnen kopen, maar boot gemist omdat Djosergroep te laat arriveerde), per lift naar Tafelberg, Kaap de Goede Hoop met prachtig weer en.... pinguins.

Woensdag was mijn laatste dag bij Agape. We hebben om 9.30 alle kinderen die bij Agape waren opgehaald om naar de Christmas Party van Bobbi Bear te gaan. Daar zouden zo'n 2000 tot 3000 mensen op af komen. En dat hebben we geweten ook...

Allereerst dank voor alle reacties! Het is zo leuk om te merken dat zoveel mensen mijn weblog volgen en ik zit hier in het internetcafe vaak hardop te lachen om de grappige reacties.
Voordat ik een update geef van de laatste dagen, wil ik even reageren op het berichtje van Femke. De winnende documentaire van het IDFA "We are together - Thina Simunye" gaat inderdaad over kinderen van Agape. Wij kregen zondagavond het bericht dat de documentaire gewonnen had en waren natuurlijk heel blij! Voor Paul, die de documentaire gemaakt heeft, maar ook voor Agape i.v.m. publiciteit e.d. De zussen Slindile en Soa zijn op het moment met 6 andere kinderen in New York om te zingen en geld in te zamelen. Superleuk dat ze nu ook bekend zijn in NL, maar wel jammer dat de CD daar nu te koop is, want ik heb 'm hier gekocht en dat is dus nu niet meer zo uniek ;)

Zaterdagmorgen vertrokken we om 09.00 richting de Drakensberg. Ik was met een zwaar grieperig gevoel wakker geworden, maar wilde dit weekend natuurlijk niet missen. Dus met een Panadol en een dikke trui in de auto. We hadden om 10.00 met de Bobbi Bear-vrijwilligers afgesproken bij Tala, een natuurpark onderweg. Het weer zag er niet al te best uit voor wat betreft het spotten van dieren, want het was grijs en regenachtig. We hebben impala’s, zebra’s, veel vogels (ze noemen me hier inmiddels de ‘birdlady’, ik weet echt niet waarom) en een aantal neushoorns gezien, maar vergeleken bij Hluhluwe-Umfolozi viel het een beetje tegen. Dus tegen een uur of 13.00 richting de Drakensberg gegaan. Onderweg helaas erg weinig kunnen genieten van de mooie uitzichten vanwege de regen en mist. Na een lange autorit kwamen we om 16.00 aan bij onze lodge in Underberg. Een groot, geheel houten huis, waar de binnentemperatuur gelijk aan de buitentemperatuur was...

Weer even een korte update vanuit het afwisselend regenachtige en zonnige Zuid-Afrika. Het is alweer vrijdag, dus ben ik hier alweer bijna 3 (!) weken!
Voordat ik weer wat vertel over de bijzonderheden van deze week, eerst even een mededeling voor alle mensen die geld gegeven hebben om Agape te steunen. Ik heb nog geen concreet doel voor het geld gevonden, er is werkelijk zoveel nodig, maar 1 van de mogelijkheden is om het geld te gebruiken voor om een zangleraar in te huren die de kinderen een jaarlang wekelijks zangles geeft. Ik vind dit zelf een heel mooi doel, omdat ze erg van zingen houden en omdat het iets voor langere termijn is. MAAR niks is nog zeker, er wordt nog aan gewerkt en alles kan hier opeens veranderen of niet doorgaan, dus ik houd jullie op de hoogte.

Afgelopen donderdag besloten we ’s avonds nog even naar Agape te gaan, ondanks dat het al wat later was en de kinderen rond 21.00 naar bed gaan omdat ze elke morgen om 4.30 op moeten. (Dat krijg je als 39 kinderen moeten douchen voordat ze naar school gaan).

Deze week maar 1 bericht op mijn weblog, omdat ik afgelopen dinsdag zo lang bezig was met het verkleinen van mijn foto’s dat ik nergens anders meer tijd voor had. Helaas is het nog steeds niet gelukt om ze te uploaden, ik hoop dat het snel gaat lukken want dan hebben jullie eindelijk beelden bij mijn verhalen! Ik ga ze nu verkleinen en naar Miklas mailen, wellicht zien jullie dus meer voor het weekend...
Even een update vanaf afgelopen vrijdag…
Na een avondje “stappen” in een Amerikaans aandoende bar-dancing met alleen maar blanke mensen en daarna veel te lang nog kletsen, vertrokken we zaterdagmorgen lichtelijk vermoeid naar Bobbi Bear.

Aangezien we ongeveer 2 keer per week naar het internetcafe gaan, kan ik alweer mijn volgende bericht schrijven. Ik wilde er deze keer ook wat foto's bij zetten, maar dit is helaas niet gelukt. Ik ga ff uitvissen waarom het me niet lukt om ze te uploaden en hoop dat het volgende week wel lukt.

Vanuit een internetcafe in Hillcrest, Zuid-Afrika, mijn eerste indrukken 1 dag na aankomst.
Na een lange, vermoeiende maar goed verlopen reis kwamen we gistermorgen om 11.15 plaatselijke tijd aan in Durban. Daar werden we opgewacht door Robbert, de chauffeur, Tessa (programmacoordinator) en Emma (vrijwilligster uit Boston).
Na ons even opgefrist te hebben in het vrijwilligershuis, dat in een mooie omgeving in Waterfall ligt met veel groen, vogels en apen (nog niet gezien) zijn we naar Agape gegaan. We werden aan veel kinderen voorgesteld met erg moeilijk uit te spreken en te onthouden namen. Stuk voor stuk prachtige kinderen met ieder hun eigen verhaal.
Ook de oprichtster was er toevallig voor een vergadering, dus die hebben we ook meteen gezien.